Bürokratik bir tar?m imparatorlu?u olan Osmanl?lar?n klasik döneminde uygulanan iktisadi anlay?? mevcut düzenin korunmas?n? amaçlamaktayd?. Bu anlay?? do?rultusunda üretim ve tüketim aras?ndaki denge korunmaya çal???lm??, ihracat zorla?t?r?l?rken ithalat kolayla?t?r?lm??t?r. Ticari hayatta esnaf ve tüccar?n kar oran? sadece %5 ile %15 aras?nda s?n?rland?r?ld???ndan esnaf?n sermaye art?r?m? ve zenginle?mesinin de önüne geçilmi?tir. Bütün iktisadi faaliyetlere sadece devlete getirece?i gelir aç?s?ndan bakan ve ötesini önemsemeyen bir e?ilim aras?nda s?k???p kalan Osmanl? ekonomisi 16. Yüzy?l?n sonlar?ndan itibaren toprak sisteminin bozulmas? ve uzun süren sava?lar neticesinde ciddi s?k?nt?lar ya?amaya ba?lam??t?r. Devlet yöneticileri ya?anan ekonomik buhran? a?abilmek amac?yla vergilerin merkezile?tirilmesi, iltizam sisteminin tar?msal vergileri de kapsayacak ?ekilde yayg?nla?t?r?lmas?, yeni vergilerin yürürlü?e konmas?, paran?n ta??i?i ve müsadere yöntemine ba?vurmu?lard?r. Kamu giderlerinin kar??lanabilmesi için d?? borçlanma yolu denenmi?se de bu giri?imlerden de bir netice al?namam??t?r. Günü kurtarmaya yönelik uygulanan bu çözümler, uzun vadede devletin içerisinde bulundu?u iktisadi buhran?n derinle?mesine engel olamam??t?r.
Yukar?da say?lan tedbirlerin i?e yaramamas? neticesinde Osmanl? yöneticileri önce sarraflardan, 19. Yüzy?l ba??ndan itibaren ise Galata bankerleri ismiyle an?lan tefecilerden ald?klar? yüksek faizli borçlarla devletin giderlerini kar??lama yolunu benimsemi?lerdir. Gayrimüslimlerden olu?an sarraflar/bankerler, kambiyo i?lemlerinin yan? s?ra tüccarlarla poliçe al?m sat?m?, esnafa faizle kredi verme, iltizam ihalelerinde mültezimlere kefil olma ya da sermaye deste?inde bulunma, daha sonraki dönemlerde de emanet usulü i?letilen mukataalar ve vergi tahsilat? gibi faaliyetlerde bulunmaktayd?lar. Ayr?ca kapitülasyon rejimi ile yabanc? ülke vatanda?lar?na tan?nan ayr?cal?klardan da yararlanan gayrimüslim Osmanl? vatanda?lar? ticari ve iktisadi faaliyetleri neticesinde elde ettikleri ucuz finansman? yüksek faizlerle Osmanl? Devleti’ne borç olarak vermi?, bu sayede servetlerine servet katm??lard?r.
Gayrimüslim sarraflar sadece kamu hazinesine borç vermekle kalmam??, t?mar, zeamet, mukataat sahipleri ve vak?f mütevellilerinden, devletin üst kademelerine terfi etmek isteyen pa?alar?n verdikleri rü?veti bile finanse etmi?lerdir. Yani en alt kademeden en üst kademeye kadar sosyal ve iktisadi hayatta önemli bir rol oynam??lard?r.
18. ve 19. Yüzy?llarda Osmanl? ekonomisinde önemli rol oynayan sarraf/bankerlerin en tan?nm??lar? aras?nda, Rothschild ailesi, Baltazzi ailesi, George Tubini, Lorando, Bernard Corpi, Zanni Stefanovich, Shilizzi, Glavani, Raoul Crespin, Eustache Evyenidis, Kamondo, Fernandez, George Yorgo Zarifi, Mavrokordato, Yorgo Zafiropula, Christaki Zografos, Jacques Alléon, M?s?rl?o?lu Bogos Bey ve Köçeo?lu Agop, Mihran Düzyan isimleri say?labilir.
?lk ba?larda i? ili?kileri sadece saray ve çevresiyle s?n?rl? olan sarraflar, daha sonraki dönemlerde faaliyetlerini daha alt düzeylere indirmi?lerdir. Ço?unlu?u gayrimüslim Osmanl? tebaas?ndan olan bu sarraflar Galata’da faaliyet gösterdikleri için “Galata Bankerleri” ad?yla an?lmaktad?rlar. Ekonomik hayat? elinde tutan bu bankerler, hükümeti ve devleti iflas bata??na sürüklediler. Bu bankerlerin en önemlilerinden ikisi Abraham Salomon ve George Yorgo Zarifi’ dir.
Kont Abraham Salomon Kamondo, Yahudilerin 1492 y?l?nda yay?nlanan Elhamra Kararnamesi ile ?spanya’dan kovulmalar?yla birlikte önce Venedik’e ve ard?ndan ?stanbul’a göç eden Yahudi kökenli bir aileye mensuptur. Borç-alacak meselelerinde finans kapitalinin geçerli kurallar?ndan asla taviz vermeyen Abraham Solomon, sarayla kurdu?u yak?n ili?kiler sayesinde birçok imtiyaz elde etmi?, K?r?m Sava?? (1853-1855) s?ras?nda Osmanl? Devleti’ne sa?lad??? maddi destek dolay?s?yla “iftihar madalyas?” ile taltif edilmi?tir. Alman imparatorunun ?övalye ve ?talya kral?n?n kont yapt??? Avram Kamondo, muazzam bir sosyal müte?ebbistir ve Osmanl? ülkesinde mülk edinme imtiyaz? alan ilk ecnebidir. Kendisi emlak zenginidir. Ladino ad?nda masonik bir gazete ç?karm??, hahamlar?n muhalefetine ra?men, ?stanbul’da Yahudi çocuklar?na modern tahsil veren Alyans mektebini açm??t?r. Yahudi cemaatinin ba??na geçerek Yahudileri, Osmanl? ülkesinin en güçlü cemaati hâline getirmi?tir.
Dönemin sadrazamlar?yla da yak?n ili?kiler kuran Kont Abraham Solomon Kamondo, alacaklar? nedeniyle kap?s?na dayand??? Mustafa Re?id Pa?a’n?n kalp krizi geçirerek ölmesine neden olmu?tur. Bunun d???nda di?er bankerler gibi kirli i?lere bula?t??? yönünde bilgi mevcut de?ildir. Osmanl? Bankas?’na rakip olarak kurulan “Osmanl? ?mparatorlu?u ?irket-i Umumiyesi”, Solomon Kamondo’nun giri?imleri neticesinde kurulmu?tur. Kas?mpa?a Donanma Kumandanl???; Galata Rezidans?, Kamondo Han? (Serdar? Ekrem caddesi), Büyükada Han? (Me?rutiyet Caddesi), Saatçi Han?, Latif Han, Lacivert Han, Yakut Han, Kuyumcular Han?, Lüleci Han, Gül Han (Karaköy) ve Kamondo Merdivenleri gibi ?stanbul’da hâlâ ayaktaki pek çok bina, Kamondo taraf?ndan yapt?r?lm??t?r. Yorgo Zarifi’nin babas? Yani Zarifi 18. Yüzy?l sonlar?na do?ru ?stanbul’a yerle?mi? ve burada ticaretle u?ra?maya ba?lam??t?r. Aslen Rum kökenli olan Yorgo Zarifi, Osmanl? hükümeti taraf?ndan ?stanbul Bankas?’n?n tasviyesi (1845) ile görevlendirilmi? ve bu görevdeki ba?ar?s? sayesinde Galata Bankerleri aras?nda kendisine iyi bir yer edinmeyi ba?arm??, y?llarca devletin en mahrem konular?na hâkim olan ve gerekti?inde hazinenin kontrolünü verilecek kadar güvenilir bir banker olmu?tur.
Sultan Abdülaziz döneminden itibaren (1861-1876) sarayla yak?n ili?kiler kuran Yorgo Zarifi, Sultan II. Abdülhamid’in padi?ah olmas?yla birlikte devletin ihtiyac? olan nakit paran?n kar??lanmas? hususunda oldukça önemli bir rol üstlenmeye ba?lad?.
Sultan II. Abdülhamid servetinin yönetimini Yorgo Zarifi’ye teslim etmi?ti. Zarifi ise sultana babam diye hitap etmekteydi. Bu yak?nl???n ard?nda II. Abdülhamid’in Zarifi arac?l???yla borsada büyük kazançlar elde etmesi yat?yordu.
Osmanl? Devleti ile Rusya aras?nda ç?kmas? muhtemel sava??n finansman? için Baron Rothschild’in arabuluculu?u ile Avrupa’dan borç al?nmak istenmi? ancak bu giri?im ba?ar?s?zl?kla sonuçlanm??t?. Bunun üzerine 1876 ve 1877 y?llar?nda kâime bas?lsa da bu dönemde bas?lan kâimeler evvelki dönemlerde bas?lanlar gibi uzun ömürlü olmam??, k?ymetlerinin günden güne de?i?mesi nedeniyle piyasay? zor durumda dü?ürmü?tür.
Hükümet bu s?k?nt?l? durumu a?mak için Sultan Abdülhamid’in sarraf? unvan? ile an?lan Yorgo Zarifi’yi bu kâimeleri piyasadan toplamakla görevlendirdi. Bu amaçla Yorgo Zarifi ile gizli bir anla?ma yap?ld?. Buna göre; Zarifi devletin nakit ihtiyac?n? kar??layacak, kar??l???nda ise gerek bankada ve gerekse hazinede mevcut bulunan kâimelerin tamam? Yorgo Zarifi’ye teslim edilecekti. Ayr?ca Zarifi’ye %15 faiz ve %5 komisyon verilmesi kabul edildi?i gibi kendisiyle üç yüz bin liral?k bir avans anla?mas? da imzaland?. Bunun kar??l???nda ise Yorgo Zarifi’ye %12 faiz ve ayl?k %0,25 komisyon verilmesi de kabul edildi. Ayr?ca baz? vilayetlerin a?ar ve a?nam gelirleri de güvence olarak gösterildi. K?sacas? Yorgo Zarifi bu anla?mayla risksiz bir kazanç elde etmeyi garanti alt?na alm?? oluyordu. 1878 y?l?nda Osmanl? Devleti’nin Yorgo Zarifi’ye olan borcu 690 bin liray? bulmu?tu. ??in en ac? taraf? ise Yorgo Zarifi Osmanl?’dan elde etti?i faiz gelirleriyle Yunan ba??ms?zl???n? desteklemi? ve sadece Mora yar?madas?nda 20 bin Türk’ün katledilmesini finanse etmi?tir.
Esham-? Cedide ad? verilen ve hamiline yaz?l? ve faizleri belirli sürelerle nakden ödenen yedi y?l vadeli tahviller piyasaya sürülünce Osmanl? halk?n?n tasarruflar?n? de?erlendirebilece?i bir piyasa olu?tu. Büyük devletlerin piyangolu tahvilleri tasarruf sahibi Osmanl? halk? için cazip yat?r?m alanlar? haline gelmeye ba?lad?. Bu durumu kendi lehlerine de?erlendirmek isteyen baz? Rum bankerleri al?m, sat?m ve spekülatif faaliyetleri denetim alt?nda tutmak için kendi aralar?nda borsa biçiminde örgütlenmeye karar vermi?lerdi. Böylece 1864 y?l?nda Galata Borsas?, bir esnaf loncas? ola1877 tarihinde bas?lan kâime 24 GEL???M ERZURUM rak ortaya ç?km?? oldu. Emek vermeden çok paraya sahip olma h?rs? biraz paras? olan herkesi borsaya di?er ad?yla “hava oyunlar?na” yöneltti. Ancak bu bankerler taraf?ndan tezgahlanan bir tuzaktan ba?ka bir ?ey de?ildi. Galata bankerleri ürettikleri spekülasyonlar sayesinde borsadan büyük paralar kazand?lar. Onlar?n kazanmalar? borsaya yat?r?m yapan küçük yat?r?mc?n?n kayb?na neden oluyordu. Öyle ki saray mensuplar?, yüksek dereceli memurlar, baz? dul ve yetimler bile maa?lar?n? ve tasarruflar?n? bankerlerin ürettikleri spekülasyonlar neticesinde kaybettiler.
Ortaya ç?kan bu yap? Osmanl? Devletini ne yaz?k ki üç be? tefecinin ve birkaç pa?an?n ç?karlar?n? korumak için varl???n? sürdüren bir devlet konumuna dü?ürmü?tür.
Kaynaklar
Biltekin Özdemir, Osmanl? Devleti’nin D?? Borçlar? (1854-1954 Döneminde Yüzy?l Süren Boyunduruk), Ankara Ticaret Odas? Yay?n?, Ankara 2009. Latif Da?demir, “Osmanl? Devleti’nde Banker-Sarraf Faaliyetleri Yahut Bir Gerileme Sebebi Olarak Bankac?l?ktaki Gecikme”, Osmanl?lar, Cit 3, s.465-478. Murat Koraltürk, Osmanl? Devleti’nde ?irketle?me, ?lk Anonim ?irket ve Borsan?n Kurulu?u”, Osmanl?lar, Cilt 3, s.443-448. Seyfettin Gürsel, Osmanl? D?? Borçlar?, Osmanl?lar, Cilt 3, s.389- 399. Sinan Meydan, “Zarifi’den Zarrab’a, Borç, Faiz, Borsa Bata??nda Osmanl?”, Sözcü Gazetesi, 4 Aral?k 2017